Wielcy książęta Luksemburga

Luksemburg

Ten artykuł jest częścią serii: Ustrój i polityka Luksemburga Ustrój polityczny Konstytucja Wielki książę Henryk Izba Deputowanych Okręgi wyborcze Rada Stanu Premier Jean-Claude Juncker Rząd Podział administracyjny Partie polityczne Referendum eurokonstytucyjne Polityka zagraniczna Wikiprojekt Polityka

[edytuj] Dynastia Oranje-Nassau

Unia personalna z Holandią w latach 1815-1890:

• 1815-1840 – Wilhelm I (syn, król Niderlandów, abdykował, zm. 1843)
• 1840-1849 – Wilhelm II (syn, król Holandii)
• 1849-1890 – Wilhelm III (syn, król Holandii)

[edytuj] Dynastia Nassau-Weilburg

Na podstawie Paktu Rodziny Nassau (1783), tereny rodziny Nassau w Niemczech zostały zmuszone do przestrzegania prawa salickiego (kobiety nie mogły dziedziczyć tytułów). Kiedy zmarł Wilhelm III, jego następczynią została córka - Wilhelmina. Została ona królową Holandii, ale jako kobieta nie mogła zostać wielką księżną Luksemburga. Tron przeszedł więc na Adolfa, obalonego księcia Nassau, głowę rodziny Nassau-Weilburg.

• 1890-1905 – Adolf (książę Nassau 1839–1866)
• 1905-1912 – Wilhelm IV (syn)
• 1912-1919 – Maria Adelajda (córka, abdykowała, zm. 1924)
• 1919-1964 – Szarlotta (siostra, abdykowała, zm. 1985)

[edytuj] Dynastia Burbon-Parma

• 1964-2000 – Jan (syn, abdykował)
• 2000-nadal – Henryk (syn)