Port lotniczy Paryż-Roissy-Charles de Gaulle

Skocz do: nawigacji, szukaj
Aéroport Roissy-Charles-de-Gaulle
Charles de Gaulle International Airport
Roissy Airport
port lotniczy Paryż-Roissy-Charles de Gaulle
Zdjęcie satelitarne portu
Zdjęcie satelitarne portu
Typ cywilne
Właściciel lub zarządca Aéroports de Paris
Kod IATA CDG
Kod ICAO LFPG
Miasto Roissy-en-France, Val-d'Oise, Francja
Współrzędne 49°00'46" N 02°33'00" E
Wysokość n.p.m. 119 m
Statystyki ruchu (2007), [potrzebne jest źródło]
Liczba pasażerów 59 919 383
Cargo 2 005 160 t
Liczba operacji 552 721
Drogi startowe
Kierunek 08L/26R: Asfaltobeton, 4 215 m
Kierunek 08R/26L: Beton, 2 700 m
Kierunek 09L/27R: Asfaltobeton, 2 700 m
Kierunek 09R/27L: Asfaltobeton, 4 200 m
Wnętrze terminala 2F

Port lotniczy Paryż-Roissy-Charles de Gaulle (ang.: Charles de Gaulle International Airport lub Roissy Airport, fr.: Aéroport Roissy-Charles-de-Gaulle, kod IATA: CDG, kod ICAO: LFPG) – największy port lotniczy Francji, położony w północnowschodniej części aglomeracji paryskiej, w miejscowości Roissy-en-France (departament Val-d'Oise). Obsługuje ok. 56 mln pasażerów rocznie.[potrzebne źródło]

W Europie port lotniczy zajmuje drugie miejsce pod względem ilości przewiezionych pasażerów (2006), pierwsze pod względem ilości wykonanych operacji lotniczych (2005) i pierwsze pod względem przewiezionego tonażu (2005)[potrzebne źródło].

23 maja 2004 zawalił się fragment dachu nowego terminalu 2E, zabijając 4 osoby. Przewiduje się zastąpienie wadliwie wykonanego terminalu nowym w 2008.

Spis treści

[edytuj] Terminale

Rozmieszczenie terminali w porcie, do skali, połączone bezpłatnym automatycznym wagonowym systemem transportowym CGGVAL

Port lotniczy Roissy-Charles de Gaulle posiada trzy terminale. Terminal 1 (49.013984°' N 2.541850°' E) jest najstarszym z nich. Terminal 2 (49.004391°' N 2.576822°' E) zbudowano dla linii lotniczej Air France, jednak obecnie jest także użytkowany przez inne linie lotnicze. Trzeci terminal, T3, poprzednio oznaczony jako T9, jest użytkowany przez tanie linie lotnicze i loty czarterowe, np. linię lotniczą easyJet.

Terminal 2 nie stanowi jednolitego terminalu, a raczej jest nazwą odnoszącą się do kompleksu sześciu osobnych budynków, każdy o charakterze oddzielnego dworca, kolejno oznaczonych literami od A do F. W innych wielkich portach lotniczych, np. JFK czy LAX, te dworce po prostu stanowiłyby terminale, toteż port Roissy-Charles de Gaulle faktycznie posiada osiem terminali pasażerskich łącznie.

Korzystając z portu lotniczego Roissy-Charles de Gaulle, należy dokładnie zdawać sobie sprawę z którego z tych ośmiu terminali korzystamy, ponieważ odległości pomiędzy terminalami są spore. Terminale czy podterminale są wyraźnie zaznaczone na biletach jako: 1, 2A, 2B, 2C, 2D, 2E, 2F czy 3.

Najnowsza część portu lotniczego, kompleks Terminala 2, posiada własny podziemny dworzec kolejowy podmiejskiej sieci RER i dalekobieżnego serwisu TGV, położony w kondygnacjach pod terminalem. Pasażerowie korzystający z połączeń kolejowych do Paryża lub innych miast mają bezpośredni dostęp do dworca przez specjalne przejścia obsługiwane chodnikami ruchomymi.

W 2006, rząd Francji postanowił wydzielić pewne terminale lotnisk komunikacyjnych kraju jako "strefy wysokiego bezpieczeństwa", dla ruchu o postrzeganym wysokim zagrożeniu terrorystycznym m.in. do USA czy Izraela. Terminal 2E stanowi taki terminal w porcie Roissy-Charles de Gaulle, i co za tym idzie, miejsce na lotnisku gdzie w 2007 zwiększono kontrole. Zimą 2006, Air France przeniosła swoje loty do USA do terminalu 2E.

Elektroniczny system informacyjny o lotach w porcie lotniczym Roissy-Charles de Gaulle

Stacja kolejowa sieci RER przy Terminalu 1 (49.010083°' N 2.559757°' E) leży raczej z dala od tego terminala. Wymiana pasażerów pomiędzy nimi wymaga użytkowania bezpłatnego automatycznego systemu transportu wagonowego typu people mover o nazwie CDGVAL, skonstruowanego na podstawie francuskiej technologii wagonowej VAL, gdzie pojazdy poruszają się na pneumatycznych oponach zamiast stalowych kół. Poprzednio transport osobowy zapewniały wahadłowo kursujące autobusy.

Poczynając od 4 kwietnia 2007, CDGVAL łączy wszystkie trzy terminale, jednak zbudowano tylko jeden przystanek dla kompleksu Terminala 2, co skutkuje bardzo długim przejściem pieszym pomiędzy peronem CDGVAL-u a najbardziej odległymi od niego bramkami kompleksu, np. w 2B.

[edytuj] Linie lotnicze i połączenia

[edytuj] Terminal 2A

[edytuj] Terminal 2B

[edytuj] Terminal 2C

[edytuj] Terminal 2D

[edytuj] Terminal 2E

  • Aerofłot (Moskwa-Szeremietiewo)
  • Air France (Atlanta, Bangkok-Suvarnabhumi, Pekin, Boston, Buenos Aires-Ezeiza, Chicago-O'Hare, Detroit, Dżibuti, Guangzhou, Hanoi, Ho Chi Minh City, Hongkong, Houston-Intercontinental, Stambuł-Atatürk, Libreville, Los Angeles, Meksyk, Miami, Moskwa-Szeremietiewo, Nowy Jork-JFK, Newark, Filadelfia, Rio de Janeiro-Galeão, San Francisco, Seattle/Tacoma, Santiago, Singapur, Tel Awiw, Waszyngton-Dulles)
  • Delta Air Lines (Atlanta, Cincinnati, Nowy Jork-JFK, Salt Lake City)
  • Northwest Airlines (Detroit, Minneapolis/St. Paul)

[edytuj] Terminal 2F

  • Air France (Amsterdam, Bangalur, Bangi, Barcelona, Bejrut, Biarritz, Bogota, Bordeaux, Casablanca, Madras, Konakry, Damaszek, Dubaj, Düsseldorf, Genewa, Dżudda, Johannesburg, Lagos, Londyn-Heathrow, Luanda, Lyon, Madryt, Malabo, Manchester, Mediolan-Linate, Mediolan-Malpensa, Montréal, Ndżamena, Nantes, Nicea, Nawakszut, Osaka-Kansai, Pointe-à-Pitre, Pointe Noire, Port Harcourt, Rijad, Rzym-Fiumicino, São Paulo-Guarulhos, Seul-Inczhon, Szanghaj-Pudong, Teheran-Imam Khomeini, Tokio-Narita, Toronto-Pearson, Tuluza, Tunis, Wenecja, Erywań)
  • Alitalia (Mediolan-Linate, Mediolan-Malpensa, Rzym-Fiumicino)
  • China Eastern Airlines (Szanghaj-Pudong)
  • Japan Airlines (Nagoja-Centrair, Tokio-Narita)
  • Kenya Airways (Nairobi)
  • KLM (Amsterdam, Madras)
  • Korean Air (Seul-Inczhon)
  • Middle East Airlines (Bejrut)

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne