Liptowski Mikułasz
| Liptowski Mikułasz | |
| Państwo |  Słowacja |
| kraj | Kraj żyliński |
| burmistrz | Alexander Slafkovský |
| Powierzchnia | 69,97 km² |
| Położenie | 49° 4' 52 '' N 19° 37' 5 '' E |
| Wysokość | 577 m n.p.m. |
| Ludność (2004) • liczba ludności • gęstość |
33 211 474,79 os./km² |
| Nr kierunkowy | 0 44 |
| Kod pocztowy | 031 01 |
| Tablice rejestracyjne | LM |
|
Położenie na mapie Słowacji
  Liptowski Mikułasz
|
|
| Strona internetowa | |
Liptowski Mikułasz (słow. Liptovský Mikuláš, do 1952 Liptovský Svätý Mikuláš; węg. Liptószentmiklós; niem. Sankt Nikolaus an der Liptau (Deutsch-Liptau)) - miasto powiatowe w północnej Słowacji, w kraju żylińskim. Centrum gospodarcze, kulturalne i turystyczne historycznego regionu Liptów.
Miasto leży nad rzeką Wag w Kotlinie Liptowskiej między Górami Choczańskimi (Chočské vrchy) i Tatrami Zachodnimi na północy a Niżnymi Tatrami na południu. Tuż na zachód od miasta leży wielki sztuczny zbiornik wodny Liptovská Mara.
Przez Liptowski Mikułasz przebiega słowacka droga krajowa nr 18 i równoległa do niej autostrada D1 z Popradu do Ružomberka. Łączy się z nią droga lokalna nr 584 z Nižnej koło Twardoszyna. Przez miasto przebiega również magistrala kolejowa, równoległa do drogi nr 18 / D1.
Spis treści |
[edytuj] Historia
W okolicach Liptowskiego Mikułasza znaleziono wyroby z epoki brązu i późniejsze (lateńskie i celtyckie), wskazujące na istnienie osadnictwa na tym terenie już dwa tysiące lat p.n.e. Na przełomie IX i X wieku istniała tu słowiańska osada. Pierwsza wzmianka o Liptowskim Mikułaszu pochodzi z 1286 z czasów Władysława IV Kumana.
Przez większość swych dziejów miasto należało do możnowładczego rodu Pongráczów. W pierwszej połowie XIV wieku Liptowski Mikułasz uzyskał spore znaczenie handlowe, w 1424 otrzymał prawo organizowania targów dwukrotnie w ciągu roku. W XVI wieku rozwinęło się rzemiosło. W 1677 miasto stało się siedzibą władz komitatu Liptów. Na początku XVIII wieku w Mikułaszu osiedlili się Żydzi z Moraw, który rozwinęli na szeroką skalę miejski handel. W 1713 w mieście stracono legendarnego słowackiego zbójnika Juraja Jánošika. W XIX wieku Liptowski Mikułasz stał się ośrodkiem słowackiego odrodzenia narodowego - w 1829 powstała słowacka biblioteka, w 1830 pierwszy słowacki teatr amatorski. W 1844 koło współpracowników Ľudovíta Štúra założyło tu słowackojęzyczny związek literacko-kulturalny Tatrín. 10 maja 1848 w Liptowskim Mikułaszu ogłoszono postulaty słowackiego ruchu narodowego. W 1910 Liptowski Mikułasz liczył 3,3 tys. mieszkańców, z czego 1,7 tys. Słowaków, 0,9 tys. Węgrów i 0,7 tys. Niemców. W czasie II wojny światowej społeczność żydowska (800 osób) została wymordowana. W okolicy miasta działały oddziały słowackiego powstania narodowego, a od 3 lutego aż do 4 kwietnia 1945 ciężkie walki o wyzwolenie miasta toczył Korpus Czechosłowacki. Po wojnie w Liptowskim Mikułaszu rozbudowano przemysł, a od lat siedemdziesiątych XX wieku miasto zyskuje znaczenie jako ośrodek turystyki górskiej i rekreacji.
[edytuj] Zabytki
- kościół pw. świętego Mikołaja (Kostol sv. Mikuláša)
- dawny dom żupny (Bývalý Župný dom)
- kościół ewangelicki (Evanjelický kostol)
- pomniki Jerzego Trzanowskiego i M. M. Hodžy (Sochy Juraja Tranovského a Michala Miloslava Hodžu)
- kasztel w Okolicznem (Kaštieľ v Okoličnom)
- kościół i klasztor franciszkanów (Kostol a kláštor františkánov)
- kasztel Vranovo (Kaštieľ Vranovo)
[edytuj] Podział administracyjny
W skład miasta wchodzi 12 dzielnic:
- Benice (165 mieszkańców - dane z 2004),
- Bodice (449 mieszkańców),
- Demänová (994 mieszkańców),
- Iľanovo (515 mieszkańców),
- Ploštín (511 mieszkańców),
- Palúdzka (2.956 mieszkańców),
- Liptovská Ondrašová (1.753 mieszkańców),
- Okoličné (1.188 mieszkańców),
- Stošice (90 mieszkańców),
- Vitálišovce (105 mieszkańców),
- Podbreziny (9.812 mieszkańców),
- Liptovský Mikuláš (14.539 mieszkańców).
 Fontanna |
 Kostol sv. Mikuláša |
 Evanjelický kostol |
