Liga Światowa siatkarzy

Brak wersji przejrzanej

Liga Światowa siatkarzy (skrót LŚ) – cykliczne, międzynarodowe rozgrywki w piłce siatkowej mężczyzn, organizowane corocznie (od roku 1990) przez Międzynarodową Federację Piłki Siatkowej (FIVB) oraz członków Rady Ligi Światowej (RLŚ) dla wybranych przez nie reprezentacji krajowych.

Zaproszenia do udziału w każdej edycji LŚ dostają wyłącznie państwa, których siatkarskie federacje oraz męskie reprezentacje spełniają wszystkie ustalone wcześniej kryteria, uzyskując w ten sposób możliwość zdobycia znaczących nagród pieniężnych (w 2006 roku łączna pula nagród wyniosła 20 mln dolarów).

Spodek w Katowicach - miejsce rozgrywania turnieju finałowego LŚ w 2001 oraz w 2007.

[edytuj] Historia

Polska-Argentyna - LŚ 2005 w Bydgoszczy

Zobacz więcej w osobnym artykule: Historia Ligi Światowej siatkarzy.

Podczas - odbywającego się w Pradze w roku 1986 - II Światowego Kongresu Międzynarodowej Federacji Piłki Siatkowej stanowisko prezesa tej organizacji powierzono Meksykaninowi Rubenowi Acoście. Niemal od razu - wraz z grupą swych współpracowników - opracował on wieloletnią koncepcję, mającą na celu rozpropagowanie męskiej piłki siatkowej na świecie, po czym stopniowo zaczął wcielać ją w życie. Zasadniczą oś planu nowych władz FIVB stanowiło zwiększenie liczby oraz częstotliwości przeprowadzania wielkich imprez międzynarodowych o zasięgu globalnym, bowiem - odbywające się zaledwie raz na 4 lata - turnieje siatkarskie Igrzysk Olimpijskich oraz finały Mistrzostw Świata nie zaspokajały ich ambicji. Dlatego pod koniec lat 80. przygotowano projekt zorganizowania zupełnie nowych rozgrywek, mających się odbywać corocznie, w których uczestniczyłyby wyłącznie najlepsze krajowe reprezentacje świata. Imprezie nadano nazwę Liga Światowa, a jej pierwszą edycję przeprowadzono w 1990 roku.

W dotychczasowych 18 edycjach tych elitarnych rozgrywek (1990 - 2007) wystąpiły 24 drużyny (27, licząc oddzielnie ZSRR, WNP i RUS oraz YUG i SCG). Najwięcej końcowych triumfów zanotowali Włosi, którzy wygrali LŚ aż osiem razy, siedmiokrotnie zwyciężali Brazylijczycy, a po razie: Holendrzy, Kubańczycy i Rosjanie.

Reprezentacja Polski uczestniczy w rozgrywkach Ligi Światowej nieprzerwanie od jej 9 edycji (tj. od roku 1998). W 131 meczach (w dziesięciu startach 1998-2007) odniosła 75 zwycięstw i doznała 58 porażek. Cztery razy zdołała awansować do rundy finałowej - w 2001 roku w Katowicach, w 2002 w Brazylii i w 2005 w Serbii i Czarnogórze (gdzie zajęła najwyższe dotąd miejsce w swoich startach - 4.). Po raz drugi i na razie ostatni Polska była gospodarzem finału Ligi Światowej w 2007 roku. Wtedy to nasi reprezentanci zajęli 4. miejsce.

[edytuj] Zasady

Hala MOSiR w Łodzi - gospodarz 18 meczów w ramach LŚ w latach 1999-2008

Hala Łuczniczka w Bydgoszczy - 7 meczów w ramach LŚ w latach 2003-2007

Regulamin rozgrywek Ligi Światowej wielokrotnie ulegał zmianom. Nowe rozwiązania wprowadzono także przed 17. edycją w roku 2006.

W porównaniu z rokiem 2005 zwiększono liczbę drużyn w fazie eliminacyjnej z 12 do 16. Zespoły podzielono na cztery grupy, w których mecze rozgrywano przez sześć kolejnych weekendów (od 14 lipca do 20 sierpnia) systemem "każdy z każdym" (po dwa mecze u siebie i na wyjeździe).

Do turnieju finałowego w Moskwie awansowali zwycięzcy grup, gospodarz Rosja oraz drużyna z dziką kartą, którą przyznała FIVB. W przypadku tej samej liczby punktów, o kolejności w grupach decydował stosunek małych punktów ze wszystkich meczów (dzieli się punkty zwycięskie przez przegrane, nie ma odejmowania).

Finały zostały rozegrane w dniach 23 - 27 sierpnia 2006 roku w Moskwie, z udziałem sześciu drużyn, podzielonych na dwie grupy eliminacyjne. Po dwie najlepsze drużyny z obydwu grup zagrały w półfinałach, tzw. Final Four (zwycięzcy grup "na krzyż" z drużynami, które zajęły drugie miejsca). Zwycięzcy półfinałów zagrali w finale, a pokonani o brązowy medal.

[edytuj] Nagrody

Rozgrywki Ligi Światowej są prestiżowe ale i dobrze płatne. W pierwszych szesnastu edycjach na nagrody przeznaczono 131 milionów dolarów, a suma nagród wzrosła od 1 miliona w pierwszej edycji do 20 milionów w 2006 roku.

W 2005 roku najlepsza drużyna w Final Four ^[1] miała zagwarantowaną nagrodę w wysokości miliona dolarów. Pozostałe trzy drużyny otrzymały kwoty odpowiednio mniejsze (drugie miejsce 450 tys. dolarów, trzecie 280 tys., czwarte 150 tys.). Siatkarze mogli też liczyć na gratyfikacje za zajęte miejsce w grupie eliminacyjnej (845 tys. za pierwsze miejsce, 830 tys. za drugie, 825 tys. za trzecie i 820 tys. za czwarte), za udział w poszczególnych meczach (za mecze w grupie przewidziano po 1000 dol. dla każdego zawodnika za wygraną oraz po 700 za porażkę) oraz za indywidualne osiągnięcia, tj. dla Najlepiej Punktującego - MVP (40 tys. dol.), Najskuteczniej Atakującego (17,2 tys.), Najlepiej Blokującego (17 tys.) i Najlepiej Serwującego (17 tys.). Łączna pula nagród w 2005 roku wyniosła 13,4 mln dolarów.

Nie wszystkie zdobyte pieniądze trafiają jednak na konta zawodników. Zgodnie z przepisami nagrody za miejsca należą do krajowych federacji i to one decydują, jak je rozdysponować.

[edytuj] Kontrowersje

Pomimo że Liga Światowa jest stosunkowo mało ważną imprezą (ważniejszymi wydają się być np. mistrzostwa świata, czy Europy), choć dość prestiżową, za udział w niej otrzymuje się stosunkowo dużo punktów w rankingu FIVB, przez co startów w tej męczącej imprezie (wiele wyjazdów na różne kontynenty, zmiana stref czasowych, sporo meczów) nie opłaca się odpuszczać. Kolejną kontrowersją jest fakt przyznawania miejsc startowych w imprezie. Nie dzieje się to drogą eliminacji. Jedyną możliwością udziału w Lidze jest otrzymanie przez federację zaproszenia od FIVB. Wprowadzenie w 2006 roku dzikiej karty do udziału w ścisłym finale wprowadziło kolejne kontrowersje. Niespotykanym również jest system przyznawania miejsc przy tej samej liczbie zwycięstw, tj. stosunek zdobytych małych punktów do przegranych. W wyniku tego może okazać się opłacalne przegranie jednego seta małą liczbą punktów, aby następnego wygrać z większą przewagą. Zdarza się również wygranie całego meczu, a przegranie go w liczbie małych punktów.

[edytuj] Mecze finałowe Ligi Światowej

Edycja	Rok	Miejsce finału	Mecze finałowe	Miejsce Polski
I	1990	Osaka, Japonia	Finał: Włochy - Holandia - 3:0 (15:7, 16:14, 16:14) Mecz o 3. miejsce: Brazylia - ZSRR - 3:1 (14:16, 15:7, 15:10, 15:9)	n/s ^[2]
II	1991	Mediolan, Włochy	Finał: Włochy - Kuba - 3:0 (16:14, 15:12, 15:13) Mecz o 3. miejsce: ZSRR - Holandia - 3:1 (15:12, 10:15, 15:13, 15:8)	n/s
III	1992	Genua, Włochy	Finał: Włochy - Kuba - 3:1 (14:16, 15:3, 15:11, 15:11) Mecz o 3. miejsce: USA - Holandia - 3:1 (9:15, 15:10, 15:6, 15:4)	n/s
IV	1993	São Paulo, Brazylia	Finał: Brazylia - Rosja - 3:0 (15:2, 15:13, 15:9) Mecz o 3. miejsce: Włochy - Kuba - 3:0 (15:12, 15:11, 15:12)	n/s
V	1994	Mediolan, Włochy	Finał: Włochy - Kuba - 3:0 (15:13, 15: 8, 15: 9) Mecz o 3. miejsce: Brazylia - Bułgaria - 3:2 (15:10, 12:15, 15:10, 12:15, 15:8)	n/s
VI	1995	Rio de Janeiro, Brazylia	Finał: Włochy - Brazylia - 3:1 (15:12, 7:15, 15: 9, 15:12) Mecz o 3. miejsce: Kuba - Rosja - 3:2 (15:13, 15:10, 14:16, 11:15, 15:13)	n/s
VII	1996	Rotterdam, Holandia	Finał: Holandia - Włochy - 3:2 (17:15, 15:12, 10:15, 10:15, 22:20) Mecz o 3. miejsce: Rosja - Kuba - 3:2 (3:15, 15:7, 4:15, 16:14, 19:17)	n/s
VIII	1997	Moskwa, Rosja	Finał: Włochy - Kuba - 3:0 (15: 8, 15: 5, 15:10) Mecz o 3. miejsce: Rosja - Holandia - 3:0 (15:8, 15:12, 15:8)	n/s
IX	1998	Mediolan, Włochy	Final four - cztery zespoły, systemem każdy z każdym: 1. Kuba - 3:0 2. Rosja - 2:1 3. Holandia - 1:2 4. Włochy - 0:3	Polska - 10. miejsce
X	1999	Mar del Plata, Argentyna	Finał: Włochy - Kuba - 3:1 (25:21, 23:25, 25:19, 26:24) Mecz o 3. miejsce: Brazylia - Rosja - 3:1 (17:25, 25:23, 25:20, 25:19)	Polska - 8. miejsce
XI	2000	Rotterdam, Holandia	Finał: Włochy - Rosja - 3:2 (25:22, 18:25, 20:25, 25:21, 15:13) Mecz o 3. miejsce: Brazylia - Jugosławia - 3:0 (25:19, 25:21, 25:21)	Polska - 8. miejsce
XII	2001	Katowice, Polska	Finał: Brazylia - Włochy - 3:0 (25:15, 25:22, 25:19) Mecz o 3. miejsce: Rosja - Jugosławia - 3:0 (25:20, 25:20, 25:23)	Polska - 7. miejsce (awans do fazy finałowej)
XIII	2002	Belo Horizonte, Brazylia	Finał: Rosja - Brazylia - 3:1 (25:21, 25:23, 22:25, 25:17) Mecz o 3. miejsce: Jugosławia - Włochy - 3:1 (28:26, 29:27, 23:25, 25:21)	Polska - 5. miejsce (awans do fazy finałowej)
XIV	2003	Madryt, Hiszpania	Finał: Brazylia - Serbia i Czarnogóra - 3:2 (25:16, 21:25, 19:25, 25:23, 31:29) Mecz o 3. miejsce: Włochy - Czechy - 3:1 (22:25, 25:22, 25:22, 25:19) Zobacz więcej w osobnym artykule: Liga Światowa siatkarzy 2003.	Polska - 9. miejsce
XV	2004	Rzym, Włochy	Finał: Brazylia - Włochy - 3:1 (27:25, 25:19, 25:27, 25:17) Mecz o 3. miejsce: Serbia i Czarnogóra - Bułgaria - 3:0 (25:23, 25:19, 25:20) Zobacz więcej w osobnym artykule: Liga Światowa siatkarzy 2004.	Polska - 7. miejsce
XVI	2005	Belgrad, Serbia	Finał: Brazylia - Serbia i Czarnogóra - 3:1 (14-25, 25-14, 25-19, 25-16) Mecz o 3. miejsce: Kuba - Polska - 3:2 (25-23, 22-25, 24-26, 25-18, 15-13) Zobacz więcej w osobnym artykule: Liga Światowa siatkarzy 2005.	Polska - 4. miejsce (awans do fazy finałowej)
XVII	2006	Moskwa, Rosja	Finał: Brazylia - Francja - 3:2 (22-25, 23-25, 25-22, 25-23, 15-13) Mecz o 3. miejsce: Rosja - Bułgaria - 3:0 (25-20, 25-19, 25-19) Zobacz więcej w osobnym artykule: Liga Światowa siatkarzy 2006.	Polska - 7. miejsce
XVIII	2007	Katowice, Polska	Finał: Brazylia - Rosja - 3:1 (18:25, 25:23, 28:26, 25:21) Mecz o 3. miejsce: USA - Polska - 3:1 (25:19, 25:21, 22:25, 25:19) Zobacz więcej w osobnym artykule: Liga Światowa siatkarzy 2007.	Polska - 4. miejsce (awans do fazy finałowej)
XIX	2008	Rio de Janeiro, Brazylia	Finał: USA-Serbia 3:1 (26:24,23:25,25:23,25:23) Mecz o 3. miejsce:Brazylia - Rosja - 1:3 (23:25,19:25,25:23,19:25) Zobacz więcej w osobnym artykule: Liga Światowa siatkarzy 2008.	Polska -5.miejsce (awans do fazy finałowej)
XX	2009	Belgrad, Serbia	Finał: Mecz o 3. miejsce: Zobacz więcej w osobnym artykule: Liga Światowa siatkarzy 2009.	?

[edytuj] Klasyfikacja medalowa

L.p.	Kraj	Złoto	Srebro	Brąz	Razem
1.	Włochy	8	3	2	13
2.	Brazylia	7	2	4	13
3.	Kuba	1	5	2	8
4.	Rosja (ZSRR)	1	4	6	11
5.	Holandia	1	1	1	3
6.	USA	1	0	2	3
7.	Serbia (Jugosławia oraz Serbia i Czarnogóra)	0	3	2	5
8.	Francja	0	1	0	1

[edytuj] Miejsca poszczególnych reprezentacji

Rok	Miejsce turnieju finałowego	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13
1990	Osaka, Japonia	ITA	NED	BRA	ZSRR	FRA, JPN		USA	CHN
1991	Mediolan, Włochy	ITA	CUB	ZSRR	NED	BRA, USA		FRA, JPN		CAN, KOR
1992	Genua, Włochy	ITA	CUB	USA	NED	BRA	WNP	CAN, CHN, KOR			FRA, GER, JPN
1993	São Paulo, Brazylia	BRA	RUS	ITA	CUB	JPN, NED		GER, CHN		USA, KOR		GRE, FIN
1994	Mediolan, Włochy	ITA	CUB	BRA	BUL	NED	RUS	GRE, JPN, KOR			CHN, GER, USA
1995	Rio de Janeiro, Brazylia	ITA	BRA	CUB	RUS	BUL	KOR	ESP	JPN	GRE	USA	CHN	NED
1996	Rotterdam, Holandia	NED	ITA	RUS	CUB	BRA	CHN	ARG	BUL	JPN	ESP	GRE
1997	Moskwa, Rosja	ITA	CUB	RUS	NED	BRA	BUL	YUG	ARG	ESP	CHN	KOR	JPN
1998	Mediolan, Włochy	CUB	RUS	NED	ITA	BRA, YUG		BUL, ESP		ARG	GRE, KOR, POL
1999	Mar del Plata, Argentyna	ITA	CUB	BRA	RUS	ESP	ARG	FRA	CAN, POL		AUS, NED, POR
2000	Rotterdam, Holandia	ITA	RUS	BRA	YUG	NED	USA	FRA	ARG, CUB, POL			CAN, ESP
2001	Katowice, Polska	BRA	ITA	RUS	YUG	CUB, FRA		NED, POL		GRE, JPN, ESP, USA				ARG, GER, POR, VEN
2002	Belo Horizonte, Brazylia	RUS	BRA	YUG	ITA	ESP, POL		FRA, NED		ARG, CHN, GER, GRE				CUB, JPN, POR, VEN
2003	Madryt, Hiszpania	BRA	SCG	ITA	CZE	BUL, ESP		GRE, RUS		POL	FRA, GER, NED			CUB, JPN, POR, VEN
2004	Rzym, Włochy	BRA	ITA	SCG	BUL	FRA, GRE		CUB, ESP, POL			CHN, JPN, POR
2005	Belgrad, Serbia i Czarnogóra	BRA	SCG	CUB	POL	BUL, POR		GRE, ITA, VEN			ARG, FRA, JAP
2006	Moskwa, Rosja	BRA	FRA	RUS	BUL	SCG, ITA		ARG, CUB, POL			FIN, KOR, USA			CHN, EGY, JAP, POR
2007	Katowice, Polska	BRA	RUS	USA	POL	BUL	FRA	CUB, FIN		CHN, ITA, KOR, SRB			ARG, CAN, EGY, JPN
2008	Rio de Janeiro, Brazylia	USA	SRB	RUS	BRA	POL	JPN	BUL, CHN, ITA			CUB, FIN, FRA			EGY, KOR, ESP, VEN
ARG, Argentyna; AUS, Australia; BRA, Brazylia; BUL, Bułgaria; CAN, Kanada; CHN, Chiny; CUB, Kuba; CZE, Czechy; EGY, Egipt; ESP, Hiszpania; FIN, Finlandia; FRA, Francja; GER, Niemcy; GRE, Grecja; ITA, Włochy; JPN, Japonia; KOR, Korea; NED, Holandia; POL, Polska; POR, Portugalia; RUS, Rosja; SCG, Serbia & Czarnogóra; SRB, Serbia; USA, Stany Zjednoczone; YUG, Jugosławia; VEN, Wenezuela; WNP, Wspólnota Niepodległych Państw; ZSRR, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.

[edytuj] Nagrody indywidualne

Rok	MVP	Najlepszy atakujący	Najlepszy rozgrywający
1990	Andrea Zorzi	Ron Zwerver	Paolo Tofoli
1991	Andrea Zorzi	Ron Zwerver	Jung Chul Shin
1992	Lorenzo Bernardi	Marcelo Negrão	[[Raúl Diago]
1993	Giovane Gavio	Dmitrij Fomin	Mauricio Lima
1994	Andrea Giani	Se Jin Kim	Jung Chul Shin
1995	Dmitrij Fomin	Bernardo Gilson	nie przyznano
1996	nie przyznano	Stanisław Dinejkin	nie przyznan
1997	nie przyznano	Bas van der Goor	nie przyznano
1998	nie przyznano	Oswaldo Hernandez	nie przyznano
1999	Oswaldo Hernandez		Raul Diago
2000	Andrea Sartoretti	Guido Goertzen	nie przyznano
2001	Ivan Miljković	Andre Nascimento	nie przyznano
2002	Ivan Miljković	Pawieł Abramow	Wadim Chamuckich
2003	Ivan Miljković	Martin Lebl	nie przyznano
2004	Andrea Sartoretti	Samuelle Papi	nie przyznano
2005	Ivan Miljković	Henry Bell	nie przyznano
2006	Giba	Matej Kazijski	Andrej Żekow
2007	Ricardo Garcia	Jurij Bierieżko	Paweł Zagumny
2008	Lloy Ball	Dante Amaral	Lloy Ball

[edytuj] Polska w Lidze Światowej

Zobacz więcej w osobnym artykule: Mecze reprezentacji Polski w piłce siatkowej mężczyzn w Lidze Światowej.

Rok	Edycja	Miejsce	Liczba meczów	Zwycięstwa	Porażki	Sety
1998	IX	10.	12	3	9	12:33 (-21)
1999	X	8.	12	5	7	21:25 (-4)
2000	XI	8.	12	5	7	21:24 (-3)
2001	XII	7. (awans do fazy finałowej)	15	8	7	29:30 (-1)
2002	XIII	5. (awans do fazy finałowej)	15	9	6	32:27 (+5)
2003	XIV	9.	12	6	6	24:21 (+3)
2004	XV	7.	12	6	6	22:18 (+4)
2005	XVI	4. (awans do fazy finałowej)	15	10	5	39:27 (+12)
2006	XVII	7.	12	9	3	31:19 (+12)
2007	XVIII	4. (awans do fazy finałowej)	16	14	2	44:19 (+25)
2008	XIX	5. (awans do fazy finałowej)	14	9	5	34:23 (+19)
Razem:			147	82	65	309:266 (+43)

Trener	Lata sprawowania funkcji
Ireneusz Mazur	1998-1999
Ryszard Bosek	2000-2001
Waldemar Wspaniały	2002-2003
Stanisław Gościniak	2004
Raúl Lozano	2005-2008

[edytuj] Ciekawostki

Najdłuższy set w historii Ligi Światowej miał miejsce 8 czerwca 2007 w meczu Francja - USA, ostateczny wynik wyniósł aż 38:36 dla Francji. Wyrównanie nastąpiło 11 lipca 2007 w meczu Polska - Francja, kiedy to Polska wygrała pierwszy set w identycznym stosunku.