Feature Driven Development
Feature Driven Development (FDD) to metodyka programowania należąca do grupy metodyk lekkich inżynierii oprogramowania (z których najbardziej znaną jest Programowanie ekstremalne). Jej głównymi celami jest umożliwienie wytwarzania użytecznego oprogramowania w powtarzalny i efektywny sposób, zapewniając wiarygodne informacje o stanie projektu informatycznego do wszystkich jego uczestników, z minimalnym narzutem na pracę programistyczną.
Podstawowe założenia FDD zostały sformułowane Steve Palmer i Peter Coad.
Spis treści |
[edytuj] Założenia
- FDD jest lekką metodyką oprogramowania
- Zapewnia dostateczną strukturę dla prac większych zespołów
- Kładzie nacisk na jakość wytwarzanego oprogramowania
- Kolejne wersje oprogramowania powstają często i zawierają użyteczne funkcje
- Zapewnia mechanizmy do wiarygodnego śledzenia postępu prac
- W FDD są używane testy jednostkowe
- FDD zakłada przypisanie kodu (klas) do właścicieli (programistów)
- Podczas implementacji wykonywane są inspekcje kodu
[edytuj] Role osób w projekcie
Główne role wyrożnione w FDD to:
- Kierownik projektu
- Główny architekt
- Eksperci dziedzinowi
- Kierownik dewelopmentu
- Główni programiści
- Właściciele klas
[edytuj] Fazy projektu
W FDD wyróżniono pięć faz projektu, z których dwie ostatnie są powtarzane wielokrotnie podczas projektu.
Na początku projektu zespół projektowy opracowuje model systemu, zapewniający wspólne rozumienie jego architektury i stanowiący przewodnik do jego budowy podczas następnych faz.
Wymagania użytkowe do systemu są gromadzone w postaci listy cech. Cechy są funkcjami systemu, które:
- są niewielkie,
- pełnią użyteczną funkcję,
- dają się zdefiniować przy pomocy pojedynczego zdania (np. w systemie dla hotelu może to być Rezerwacja pokoju dla klienta)
Cechy są grupowane w grupy i obszary funkcjonalne.
W uzgodnieniu z klientem układany jest plan tworzenia oprogramowania według udokumentowanych cech. Cechom przypisywany jest priorytet, określana jest ich pracochłonność i związane z nimi ryzyko, a następnie cechy są układane w kolejności w jakiej będą implementowane.
Dwie ostatnie fazy powtarzają się iteracyjnie do końca projektu. Na czas każdej iteracji tworzony jest zespół składający się z właścicieli klas zmienianych w ramach implementacji danej grupy cech. Zespół wykonuje szczegółowy projekt (być może modyfikując główny projekt stworzony w pierwszej fazie), a następnie implementuje zaplanowane cechy. Po każdej iteracji klientowi dostarczana jest kolejna wersja oprogramowania.
[edytuj] Śledzenie postępu projektu
Śledzenie postępu projektu w FDD dotyczy dwóch ostatnich faz (Projektowania i implementacji według cech). Procent wykonania projektu wynika z liczby zrealizowanych cech w stosunku do ogólnej ich liczby. FDD dostarcza wzorce schematów pozwalających graficznie przedstawiać postęp prac dla różnych uczestników projektu
