Elia Galla Placydia
_und_ihre_Kinder.jpg&filetimestamp=20051021122344)
Ella Galla Placydia (ok. 390 - 27 listopada 450) - królowa Wizygotów i cesarzowa rzymska.
Galla Placidia była córką cesarza rzymskiego - Teodozjusza I i jego drugiej żony - Galli, siostry Walentyniana II. Jej starszymi przyrodnimi braćmi byli Honoriusz, cesarza rzymski, i Arkadiusz, cesarz bizantyjski, a siostrą - Pulcheria. Starszy rodzony brat Galli Placidii - Gracjan zmarł w dzieciństwie, a ich matka zmarła w 394 w połogu razem z ich młodszym bratem Janem.
[edytuj] Dzieciństwo i pierwsze małżeństwo
Mała Galla Placidia była obecna przy łożu śmierci swojego ojca w Mediolanie w 395. Większość dzieciństwa spędziła w domu możnego Stylichona i jego żony - Sereny, z którą była spokrewiona. Została nawet zaręczona z synem Stylichona - Euchariuszem. Po straceniu Stylichona, Galla Placidia znalazła się w oblężonym przez barbarzyńców Rzymie. Po upadku Rzymu (24 sierpnia 410) trafiła w ręce Alaryka i towarzyszyła mu w drodze powrotnej do Galii (412). Następca Alaryka - Ataulf sprzymierzył się z bratem Galli Placidii - Honoriuszem, przeciwko dwóm rzymskim uzurpatorom. Jowin i Sebastianus zostali pokonanni i straceni przez Wizygotów, a Honoriusz oddał Ataulfowi rękę swojej siostry. Ślub Galli Placidii i Ataulfa odbył się 1 stycznia 414 w Narbonne, ceremonia zawierała zarówno elementy rzymskie jak i gockie. Para miała jednego syna:
- Teodozjusza (urodzonego pod koniec 414 w Barcelonie i zmarłego w 415).
Ataulf został zamordowany w swoim pałacu w Barcelonie, podczas kąpieli, w 415 roku.
[edytuj] Drugie małżeństwo
Owdowiawszy Galla Placidia została przez Wizygotów odesłana do Honoriusza. Brat zmusił ją do poślubienia Konstancjusza III. Ich ślub odbył się 1 stycznia 417. Para doczekała się dwójki dzieci:
- Justy Graty Honorii (ur. 417/418),
- Walentyniana III (ur. 2 lipca 419).
8 lutego 421 Konstancjusz został mianowany Augustem - współwładcą cesarstwa razem z bezdzietnym Honoriuszem. Galla Placidia zyskała tytuł Augusty, a rozwodu Honoriusza z Termantią (408) była nominalną cesarzową cesarstwa. Konstancjusz zmarł 2 września 421, a Honoriusz 15 sierpnia 423. Po śmierci Honoriusza tron przez dwa lata przechodził z rąk do rąk, aż w 425 cesarzem został syn Galli Placidii - Walentynian, a Galla rządziła Rzymem w imieniu małoletniego syna.
