Egzemplarz obowiązkowy

Skocz do: nawigacji, szukaj

Egzemplarz obowiązkowy - nałożony na wydawców obowiązek dostarczania do określonych bibliotek nieodpłatnie druków, książek i innych wydawnictw. W Polsce prawo to obowiązuje dla wydawnictw wydawanych w kraju lub drukowanych w języku polskim za granicą.

Biblioteka Narodowa i Biblioteka Jagiellońska jeden z otrzymywanych egzemplarzy przechowują wieczyście. Pozostałe biblioteki mają obowiązek przechowywania egzemplarza obowiązkowego przez co najmniej pięćdziesiąt lat.

Egzemplarze obowiązkowe otrzymują:

Na świecie ustawę o egzemplarzu obowiązkowym najwcześniej wprowadziła Francja, w XVI w.[1]

Twórcą idei egzemplarza obowiązkowego w Polsce był Michał Jerzy Wandalin Mniszech, twórca pierwszej ustawy tego typu uchwalonej w 1780 r. Na mocy tego aktu wszyscy drukarze w Koronie mieli obowiązek wysłać za darmo jeden egzemplarz każdego wydanego przez siebie tytułu do Biblioteki Rzeczypospolitej - dawnej Biblioteki Załuskich.

W trakcie zaborów obowiązek egzemplarza obowiązkowego egzekwowany był przez biblioteki państw zaborczych. Po odzyskaniu niepodległości sprawy te regulowało Prawo Prasowe z 1919 r.

Przypisy

  1. ↑ O książce : mała encyklopedia dla nastolatków. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 110. ISBN 83-04-01898-5. 

Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Egzemplarz_obowi%C4%85zkowy”