Edyta Geppert
| Edyta Geppert | |
| Imię i nazwisko | Edyta Geppert |
| Data i miejsce urodzenia | 27 listopada 1953 Nowa Ruda, |
| Instrument | wokal |
| Gatunek | poezja śpiewana jazz |
| Zawód | piosenkarka |
| Aktywność | 1984-nadal |
| Wytwórnia płytowa | Agencja Artystyczna Edyta Arston Polmark Polskie Nagrania Polygram Pomaton Pronit Universal Music ZPR |
| Powiązania | Kroke |
| Współpracownicy | |
| Krzysztof Herdzin Piotr Matuszczyk Jerzy Szarecki |
|
| Zespół | |
| Zespół Pieśni i Tańca "Nowa Ruda" | |
| Strona internetowa | |
Edyta Geppert (ur. 27 listopada 1953 w Nowej Rudzie) - polska piosenkarka. Od 1985 roku, żona Piotra Loretza (syna aktora - Mieczysława Mileckiego, właśc. Loretza, i aktorki Haliny Michalskiej) - aktora i pedagoga, który nie tylko towarzyszy artystce w życiu prywatnym, ale również we wszelkich jej dokonaniach artystycznych. Mają syna Mieczysława (ur. 1988).
Spis treści |
[edytuj] Działalność artystki
Przed rozpoczęciem nauki na Wydziale Piosenki w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie występowała w Zespole Pieśni i Tańca "Nowa Ruda". Przed śpiewaniem w zespole i na szkolnych akademiach - jak sama artystka wspomina - śpiewała, odkąd pamięta. Pochodzi z muzykalnej rodziny - matka Edyty Geppert była Węgierką, dlatego też bliskie są artystce czardasze węgierskie.
Edyta Geppert zaprezentowała się po raz pierwszy szerszej publiczności w 1984. Zdobyła wówczas I nagrodę na V Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu oraz Grand Prix XXI Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Sukcesy na opolskim festiwalu odnosiła jeszcze w 1986 i 1995. Jest jedyną polską piosenkarką, która do tej pory otrzymała trzykrotnie Grand Prix na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu - 1984 - "Jaka róża, taki cierń", 1986 - "Och, życie kocham cię nad życie" i 1995 - "Idź swoją drogą" (romans oparty na folklorze cygańskim według słów J. Kofty do muz. E. Dębickiego).
W 2005 roku wspierała kampanię wyborczą Prawa i Sprawiedliwości uczestnicząc w cyklu koncertów Wiosna Polaków.
Edyta Geppert śpiewa nie tylko spokojne i nastrojowe piosenki, jest wszechstronna - mierzy się także z piosenką dramatyczną, refleksyjną, liryczną i kabaretową. Wykonywała także utwory z muzyką country, hardrockową i heavymetalową oraz rap. Jej twórczość klasyfikowana jest najczęściej jako piosenka poetycka lub poezja śpiewana, choć artystka tych klasyfikacji nie lubi. Jej odpowiedzią na próby "zaszufladkowania" jest to, że jest piosenkarką, która śpiewa piosenki. Piosenka dla Edyty Geppert "to rodzaj wiersza krótkiego, do którego dodaje się muzykę, aby był śpiewany przy okazjach towarzyskich takich, jak: przy stole, z przyjaciółmi, z ukochaną, aby lżej znosić nudę, jeśli się jest bogatym oraz aby lżej znosić nędzę, jeśli się jest biednym"[1]
Teksty do jej piosenek są autorstwa znanych polscy twórcy, do których należą m.in. Jacek Cygan, Magda Czapińska, Bożena Ptak, Wojciech Młynarski, Agnieszka Osiecka, Marek Dagnan, Jerzy Ficowski i inni. Z Edytą Geppert w latach 1985-2002 na stałe współpracowali: Tomasz Bajerski - piano i Henryk Alber - gitara. Obecnie artystce towarzyszą muzycy: Krzysztof Herdzin (lub Piotr Matuszczyk) - piano, Jerzy Szarecki - trąbka oraz zespół Kroke.
Album piosenkarki Śpiewam życie ma charakter folkowy - żydowsko-bałkański. Obecnie artystka nagrała kilkanaście utworów z muzyką Seweryna Krajewskiego (z 56-osobową orkiestrą) w aranżacjach Krzysztofa Herdzina. Premiera albumu we wrześniu 2008 r.
[edytuj] Dyskografia
- 1986 - Edyta Geppert Recital - Live
- 1986 - Och, życie kocham cię nad życie
- 1991 - Historie prawdziwe
- 1992 - Follow The Call
- 1994 - Śpiewajmy
- 1997 - Pytania do księżyca
- 1998 - Pamiętnik, czyli kocham cię życie
- 1999 - Debiut...
- 2002 - Wierzę piosence
- 2006 - Moje królestwo - Edyta Geppert i Krzysztof Herdzin
- 2006 - Śpiewam życie - Edyta Geppert i Kroke
- 2008 - Nic nie muszę - 25-Lecie - Edyta Geppert i Krzysztof Herdzin
[edytuj] Najważniejsze piosenki
- A gdy uznamy, że to już
- By
- Idź swoją drogą
- Jaka róża, taki cierń
- Kamień i mgła
- Mamo... córko...
- Meshuge
- Na Krakowskim czy w Nohant
- Nie, nie żałuję
- Nie przejmuj się
- Nocny dyżur
- Paryski walczyk
- Przepraszam, że żyję
- Rimbaud - Aniele Stróżu mój
- Serenada
- Sopockie bolero
- Szukaj mnie
- Śpiewam życie
- To nic, że to sen
- To się nie sprzeda, pani Geppert
- Uciekaj, moje serce (w j. francuskim Sauve-toi mon pouvre coeur)
- Zamiast
- Życie, kocham Cię nad życie
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Bibliografia
- Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Geppert Edyta, s. 57, 58.
Przypisy
- ↑ Cyt. oparty na franc. słowniku muzycznym z końca XVIII w.

