Dziecko Rosemary

Skocz do: nawigacji, szukaj
Dziecko Rosemary
Oryginalny tytuł Rosemary's Baby
Gatunek horror
psychologiczny
Kraj produkcji Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Język angielski
Główne role Mia Farrow
John Cassavetes
Ruth Gordon
Data premiery Świat 12 czerwca 1968
Czas trwania 136 min
Produkcja
Reżyseria Roman Polański
Scenariusz Ira Levin (powieść)
Roman Polański
Muzyka Krzysztof Komeda
Zdjęcia William A. Fraker
Scenografia Richard Sylbert
Montaż Sam O'Steen
Bob Wyman
Od lat 18
Dziecko Rosemary  na IMDb

Dziecko Rosemary (ang. Rosemary's Baby) - film fabularny Romana Polańskiego z 1968 roku, ekranizacja powieści Iry Levina o tym samym tytule z 1967 roku. Czwarty pełnometrażowy film Polańskiego zrealizowany na Zachodzie, a drugi po Wstręcie podejmujący tematykę kobiecego obłędu.

Spis treści

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Młode małżeństwo, Rosemary i Guy Woodhouse, wprowadza się do starej kamienicy na Manhattanie, Bramford. Po jakimś czasie Rosemary zachodzi w ciążę, okoliczności, w jakich to się stało pamięta jednak mgliście - czuła się chora i śpiąca po kolacji oraz mającym dziwny posmak, poczęstunku od natrętnego starego małżeństwa Castevetów. Rosemary zauważa u siebie objawy, które budzą w niej niepokój - bóle, apetyt na surowe mięso i chudnięcie. Nabiera przekonania, że jej dziecko jest dzieckiem diabła, a jej sąsiedzi to sataniści, którzy podali jej zatruty deser, by nie pamiętała, co się z nią działo w noc poczęcia. O udział w spisku podejrzewa też swego męża i lekarza, który opiekuje się nią jako ciężarną, doktora Sapirsteina. Tymczasem czas rozwiązania zbliża się i kobieta coraz bardziej się boi. Szuka niezależnego lekarza, który jednak, przestraszony jej histerycznym zachowaniem, oddaje ją z powrotem pod opiekę Sapirsteina. Ostatecznie Rosemary wydaje na świat dziecko, które faktycznie okazuje się być dzieckiem Szatana (zdjęcia wykonywane są tak, że widz do końca nie widzi niemowlęcia) - przekonana przez Castevetów, postanawia zostać z nim i być dla niego matką.

Dziecko Rosemary to jeden z najbardziej cenionych filmów grozy, które pojawiły się w latach 60. i 70. XX wieku (należą do nich także Omen i Egzorcysta). Znany jest z doskonale zbudowanej atmosfery grozy, nietuzinkowej roli Mii Farrow i świetnej muzyki Krzysztofa Komedy - zwłaszcza pamiętnej kołysanki śpiewanej przez Farrow. Jest to bardzo wierna ekranizacja powieści - wśród miłośników filmów grozy krążą anegdoty o tym, jak to Polański dzwonił do autora Dziecka Rosemary z pytaniami dotyczącymi konkretnego numeru czasopisma czytanego przez jedną z postaci - dzięki czemu uzyskany nastrój bardzo przypomina nasycone paranoidalnym strachem utwory Levina, nie tracąc zarazem jego delikatnej sugestii satyrycznej.

Dziecko Rosemary odniosło sukces komercyjny i przyczyniło się do powstania nowych filmów o podobnej tematyce, zostało też zauważone przez Amerykańską Akademię Filmową. Film nominowano do Oscara w kategoriach: scenariusz-adaptacja (Roman Polański) i najlepsza żeńska rola drugoplanowa (Ruth Gordon za rolę Minnie Castevet)[1]. Uhonorowano jednak tylko Ruth Gordon.

  1. ↑ Dziecko Rosemary - Nagrody filmowe wg IMDb

p • d • e
Filmy Romana Polańskiego

Rower • Morderstwo •Uśmiech zębiczny • Rozbijemy zabawę • Dwaj ludzie z szafą • Lampa •
Gdy spadają anioły • Ssaki • Gruby i chudy •Nóż w wodzie • Wstręt • Matnia •
Nieustraszeni pogromcy wampirów • Dziecko Rosemary • Makbet • Co? • Chinatown • Lokator • Tess •
Piraci • Frantic • Gorzkie gody • Śmierć i dziewczyna • Dziewiąte Wrota • Pianista • Oliver Twist

 
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Dziecko_Rosemary”