Czerń (Ukraina)
Czerń – powstałe w XVII wieku określenie chłopstwa, zamieszkującego tereny Ukrainy, biorącego udział w powstaniu Chmielnickiego, jak również w buntach kozackich, utworzone przez Kozaków zaporoskich. Określenie "czerń" pojawia się często w powieści Henryka Sienkiewicza "Ogniem i mieczem".
Miano "czerni" używane jest również w odniesieniu do sprawców rzezi wołyńskiej w latach 1942 – 1945[1]. Według relacji świadków po atakach oddziałów niemieckich, partyzantki sowieckiej, oddziałów UPA, SKW, 14 Dywizji Grenadierów SS i wymordowaniu polskiej ludności, „czerń”, czyli miejscowi chłopi ukraińscy, dobijali rannych, mordowali ukrywających się, rabowali dobytek (nawet elementy budowlane, jak okna i drzwi), a następnie palili zabudowania [2][3].
Przypisy
- ↑ http://27wdpak.btx.pl/category/samoobrona-na-wolyniu/ "Zorganizowane ośrodki samoobrony polskiej z powodzeniem walczyły z banderowcami i “czernią” od lipca do grudnia 1943 r."
- ↑ http://www.myslpolska.org/?article=762
- ↑ http://www.lwow.com.pl/maria-magdalena/kosciol.html "Należy podkreślić, iż w eksterminacji polskiej ludności Wołynia i Małopolski Wschodniej oprócz UPA wzięła udział także cywilna ludność ukraińska, nazywana czernią."

