Cyprian z Kartaginy
Święty Cyprian (zm. 14 września 258 r.), biskup Kartaginy i męczennik za wiarę, pisarz apologeta chrześcijaństwa.
Ok. 245 roku przyjął chrzest i wkrótce potem święcenia kapłańskie. Godność biskupa otrzymał w 248 r.[1]
Toczył długotrwałe spory z papieżem Stefanem I o ważność chrztu heretyków. Cyprian uważał taki chrzest za nieważny. Jego stanowisko w tej sprawie zostało ostatecznie odrzucone przez Kościół. Jednocześnie występował w obronie papiestwa, przeciw herezji Nowacjana.
Spis treści |
[edytuj] Śmierć męczeńska
30 sierpnia 257 r. został przesłuchany przed prokonsulem Aspazjuszem Paternusem, który skazał go na wygnanie do Curubis. Rok później został przesłuchany przed nowym prokonsulem Galeriuszem Maksymem. Przesłuchanie zakończyło się skazaniem Cypriana na śmierć przez ścięcie mieczem za niezłożenie ofiary bogom rzymskim. Wyrok wykonano 14 września 258r. na Villa Sexti, niedaleko Kartaginy.
[edytuj] Dzieła literackie
Św. Cyprian był autorem m.in.: O łasce Bożej, O próżności bałwanów, O jedności Kościoła, O upadłych, O modlitwie Pańskiej, O powietrzu, O chwale męczeństwa, O jałmużnie, O pożytku cierpliwości, O zazdrości, O widowiskach.
Ważne sentencje:
- "extra Ecclesiam salus nulla" - "poza Kościołem nie ma zbawienia"
- "nie może mieć Boga za swego Ojca ten, kto nie ma Kościoła za swą matkę"[2].
