Cyberprzemoc
Cyberprzemoc (ang.: cyberbullying - cyber+bull od bully: dresiarz, brutal, osiłek), prześladowanie, zastraszanie, nękanie, wyśmiewanie innych osób z wykorzystaniem internetu i narzędzi typu elektronicznego takich jak: SMS, e-mail, witryny internetowe, fora dyskusyjne w internecie i inne.
Ta forma terroru zapoczątkowana została na przełomie XX i XXI wieku. Napastnicy prześladują swoje ofiary złośliwymi i obraźliwymi SMS-ami lub e-mailami. Bardziej drastyczną formą ataku jest sporządzanie witryn internetowych, wpisów na forach dyskusyjnych czy dręczenia przez komunikatory sieciowe jak Gadu-Gadu czy Tlen.pl.
Zamiarem internetowych chuliganów jest zdyskredytowanie konkretnej osoby lub grupy ludzi czy nawet całych społeczności. Takie działania wynikają z poczucia anonimowości lub bezkarności sprawców i ułatwiane są np. zamieszczeniem witryny internetowej na serwerze w kraju, w którym pisemne groźby nie są przestępstwem.
Taka forma znęcania się nad swoimi ofiarami, zdaniem psychologów wynika z tego, że łatwiej poniżać, dyskredytować i szykanować, gdy istnieje szansa ukrycia się za internetowym pseudonimem i nie ma potrzeby konfrontacji z ofiarą oko w oko. Prześladowanie przez internet jest szczególnie groźne dlatego, że kompromitujące czy poniżające materiały są dostępne w krótkim czasie dla wielu osób i pozostają w sieci na zawsze, jako kopie na wielu komputerach, nawet po ustaleniu i ukaraniu sprawcy.
Jednym z przejawów cyberbullying jest także tworzenie anty stron internetowych, np. anty strony KFC, czy osoby fizycznej a także podszywanie się pod kogoś tworząc blog lub stronę.
Spis treści |
[edytuj] Formy cyberprzemocy
- Rozsyłanie kompromitujących materiałów
- Włamania na konta pocztowe i konta komunikatorów w celu rozsyłania kompromitujących wiadomości
- Dalsze rozsyłanie otrzymanych danych i wiadomości jako zapisu rozmowy, czy kopii e-maila
- Tworzenie kompromitujących i ośmieszających stron interntowych
[edytuj] Badania w Polsce i na świecie
Badania przeprowadzone na grupie dzieci w wieku 12-17 lat na temat dręczenia w sieci i realu przez dr Robina Kowalskiego i dr Susan Kimber z Clemens University: 22% dziewczynek miało styczność z cyberbullyingiem (w realu 12,3%) 11% chłopców miało styczność cyberbullying (w realu 14,1%)
Zgodnie z badaniami prowadzonymi przez Fight Crime: Invest in Kids na grupie 1000 osób, jedna trzecia nastolatków była obrażana lub wyśmiewania w Internecie, 10% spotkało się z groźbami fizycznymi publikowanymi online.
Według raportu Safer Internet 2007 [1] w okresie od 6 lutego do 31 grudnia 2007 524 na 1408 zgłoszeń do helpline.org.pl dotyczyło właśnie cyberprzemocy, co lokowało ten problem na drugim miejscu pod względem częstości zgłaszania (na pierwszym miejscu były pytania o zasady bezpieczeństwa w sieci- 549 zgłoszeń).
[edytuj] Odpowiedzialność prawna
Cyberprzemoc nie jest czynem zabronionym stypizowanym w jakimkolwiek polskim przepisie karnym. Karalne jest natomiast m.in. pomówienie, zniewaga, groźba karalna, niszczenie danych informatycznych i utrudnianie dostępu do danych informatycznych, które są przejawami cyberperzemocy.
Niezależnie od ochrony prawnokarnej pokrzywdzonego, osoba taka może pozwać prześladowcę jako poszkodowany w procesie cywilnym o np. naruszenie dóbr osobistych.
