Clare Short
Clare Short (ur. 15 lutego 1946 w Birmingham), brytyjska polityk, minister w rządach Tony'ego Blaira, związana z Partią Pracy.
Pochodzi z katolickiej irlandzkiej rodziny wywodzącej się z hrabstwa Armagh w Irlandii Północnej. W wieku 18 lat wyszła po raz pierwszy za mąż, ale małżeństwo było krótkotrwałe. Rok wcześniej urodziła syna, który został oddany do adopcji i z którym nie utrzymywała kontaktu do 1996 r. Drugim mężem Short był od 1981 r. polityk Partii Pracy Alex Lyon, który cierpiał na chorobę Alzheimera i zmarł w 1993 r.
Short ukończyła nauki polityczne na uniwersytecie w Leeds. Następnie przeniosła się na uniwersytet w Keele. Później rozpoczęła pracę w ministerstwie spraw wewnętrznych. Pracowała jako prywatny sekretarz konserwatysty Marka Carlisle'a. W 1983 r. wystartowała w wyborach do Izby Gmin z ramienia Partii Pracy i wygrała wybory w okręgu Birmingham Ladywood.
Była utożsamiana z lewym skrzydłem Partii. Zwróciła na siebie uwagę mediów niedługo po wyborach oskarżając konserwatywnego ministra w resorcie zatrudnienia, Alana Clarka, o alkoholizm. Jej wypowiedzi zostały uznane za nieparlamentarne przez Speakera Izby Gmin, który zażądał od Short wycofania oskarżeń. Short po raz kolejny znalazła się w centrum uwagi w 1986 r., kiedy rozpoczęła kampanię przeciwko "Trzecim stronom" (na stronie trzeciej w brytyjskich tabloidach znajdowały się zdjęcia modelek topless).
W 1988 r. poparła kandydaturę Johna Prescotta w wyborach na wiceprzewodniczącego partii. W wyborach 1994 r. popierała Margaret Beckett. W gabinecie cieni Tony'ego Blaira został ministrem ds. kobiet, a później ministrem transportu. Po zwycięstwie Partii Pracy w 1997 r. został ministrem rozwoju międzynarodowego. Na tym stanowisku pozostała do 12 maja 2003 r., kiedy to zrezygnowała po zaangażowaniu się Wielkiej Brytanii w wojnę w Iraku bez mandatu ONZ.
Po rezygnacji Short zasiadła w tylnych ławach parlamentu. 1 listopada 2004 r. ukazała się jej książka An Honourable Deception?: New Labour, Iraq, and the Misuse of Power. 12 września 2006 r. ogłosiła, że nie wystartuje w najbliższych wyborach parlamentarnych w proteście przeciwko polityce Tony'ego Blaira. 20 października zrezygnowała z członostwa w Partii Pracy i od tamtej pory zasiada w Izbie Gmin jako niezależna laburzystka. Po objęciu przez Gordona Browna przewodnictwa Partii Pracy Short zapowiedziała, że jest gotowa powrócić do Partii Pracy, jeśli Brown zmieni krytykowane przez nią elementy polityki Labour.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Clare Short • Lady Amos • Hilary Benn • Douglas Alexander
W dniu powstania
Margaret Beckett • Tony Blair • David Blunkett • Gordon Brown • David Clark • Robin Cook • Jack Cunningham • Alistair Darling • Ron Davies • Donald Dewar • Frank Dobson • Harriet Harman • Lord Irvine of Lairg • Mo Mowlam • John Prescott • Lord Richard • George Robertson • Clare Short • Chris Smith • Gavin Strang • Jack Straw • Ann Taylor
Późniejsi członkowie gabinetu
Nick Brown • Stephen Byers • Geoff Hoon • Lady Jay of Paddington • Helen Liddell • Peter Mandelson • Alun Michael • Alan Milburn • Paul Murphy • John Reid • Andrew Smith
W dniu powstania
Hilary Armstrong • Margaret Beckett • Tony Blair • David Blunkett • Gordon Brown • Stephen Byers • Charles Clarke • Robin Cook • Alistair Darling • Patricia Hewitt • Geoff Hoon • Lord Irvine of Lairg • Tessa Jowell • Helen Liddell • Alan Milburn • Estelle Morris • Paul Murphy • John Prescott • John Reid • Clare Short • Andrew Smith • Jack Straw • Lord Williams of Mostyn
Późniejsi członkowie gabinetu
Lady Amos • Hilary Benn • Paul Boateng • Lord Falconer of Thoroton • Peter Hain • Alan Johnson • Ruth Kelly • Ian McCartney

