Cep (narzędzie)

Cep – narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża. Znana jest również odmiana cepa używana jako broń – cep bojowy.

Spis treści 1 Budowa 2 Młocka 3 Cep współcześnie 4 Zobacz też 5 Przypisy

[edytuj] Budowa

Cep zbudowany jest z dwóch kijów, długiego zwanego dzierżakiem i krótkiego, zwykle dębowego, bijaka. Cieńsze końce dzierżaka i bijaka połączone były rzemiennym lub metalowym przegubem nazywanym gązwą lub gackiem a na Zamojszczyźnie kapicą.

[edytuj] Młocka

Młócono trzymając cep za dzierżak i uderzając bijakiem w rozłożone na klepisku (lub innym twardym płaskim podłożu) zboże. Młócący musiał tak uderzać cepem, aby za każdym razem bijak uderzał całą swoją długością o podłoże, na którym leżało zboże (w przeciwnym przypadku pojawiały się znaczne siły reakcji na dzierżak oraz mogło nastąpić zgniatanie ziaren).

Wielką zaletą cepa była możliwość uzyskania ziarna i prostej słomy, koniecznej do pokrycia dachów strzechą.

[edytuj] Cep współcześnie

W czasach współczesnych młócenie cepem zostało wyparte przez omłot mechaniczny w młocarniach. Jeden z typów młocarni zwany jest cepówką, gdzie elementem bębna młócącego jest metalowa listwa zwana cepem. Bęben młócący zwykle posiada od 6 do 10 cepów.

W mowie potocznej zwrot „proste jak budowa cepa” (lub „proste jak konstrukcja cepa”) oznacza wyjątkowo prostą i oczywistą zasadę działania.

„Cep” to również pogardliwe określenie człowieka oznaczające głupi, tępy.^[1]

[edytuj] Zobacz też

• młocarnia

[edytuj] Przypisy