Byblos
| Byblos | |
Byblos |
|
| Państwo | |
| Gubernatorstwo | Dżabal Lubnan |
| Położenie | 34° 7' 25 '' N 35° 39' 4 '' E |
| Ludność • liczba ludności |
44 379 |
|
Położenie na mapie Libanu
|
|
| Byblosa Lista światowego dziedzictwa UNESCO |
|
| Kraj | |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | III, IV, VI |
| Charakterystyka | #295 |
| Regionb | Kraje Arabskie |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę: | 1984 na 8. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Byblos (arab. جبيل = Dżubajl, dialekt libański: Dżbejl, fen. Gebal, asyr. Gubla) - miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Liczy około 21 tys. mieszkańców (2006). Miejsce to stale zamieszkane od czasów neolitycznych jest przez tysiąclecia ściśle związane z legendami i historią obszaru śródziemnomorskiego. Byblos jest też bezpośrednio związane z powstaniem i upowszechnieniem alfabetu fenickiego, prekursora naszego współczesnego alfabetu.
Od III tysiąclecia p. n. e. było wielkim fenickim ośrodkiem handlowym, stąd prowadzony był handel cedrem i wapieniami ze Starożytnym Egiptem skąd sprowadzano w zamian m.in. papirus. Greckie słowo - byblos - oznaczało papirus i stąd nazwa nadana miastu prawdopodobnie przez greckich handlarzy, którzy ściągali do Byblos po ten surowiec. Z czasem znaczenie miasta zaczęło maleć na rzecz oddalonych o 30 km na południe Bejrutu i o 40 km na północ Tripoli.
Spis treści |
[edytuj] Zabytki
Na terenie wykopalisk są ślady kolejnych żyjących w tym miejscu cywilizacji, m.in.:
- Neolityczne chaty datowane na 6600 rok p.n.e.
- Świątynia Baalat Gubal (opiekunki miasta) - zbudowana ok. 2800 r. p.n.e. była w ciągu dwóch tysięcy lat, które przetrwała, wielokrotnie przebudowywana. Obecnie widoczna na wzgórzu budowla i pozostałości prowadzącej do niej kolumnady pochodzą z czasów imperium rzymskiego.
- Świątynia w kształcie litery L, pochodząca z 2700 r. p.n.e., której odkopano fundamenty
- Świątynia Obelisków z początków II tysiąclecia p.n.e.
- Szybowe groby królewskie z II tysiąclecia p.n.e. Odnaleziono dziewięć grobów. Niektóre z odnalezionych w nich sarkofagów znajdują się w Muzeum Narodowym w Bejrucie, wśród nich sarkofag króla Ahirama z napisem wykonanym alfabetem wczesnofenickim. Jest to najstarszy zapis w języku fenickim.
- Studnia królewska znajdująca się w głębokim obniżeniu w centrum wykopalisk, źródło zaopatrywało mieszkańców w wodę od początków zasiedlenia tych terenów aż do końca epoki hellenistycznej.
- Rzymski teatr - częściowo odbudowany
- Zamek krzyżowców z XII wieku - odbudowany, znajdujący się przy wejściu na teren wykopalisk
- Katedra św. Jana Chrzciciela, kościół w stylu romańskim z trzema apsydami, którego budowę rozpoczęli krzyżowcy w 1115 r.
[edytuj] Miasta partnerskie
Patras, Grecja
Tripolis, Grecja
Sparta, Grecja
Valletta, Malta
Kadyks, Hiszpania
Izmir, Turcja
Troja, Turcja
Wan, Turcja
[edytuj] Źródła
Je m'appelle Byblos, Jean-Pierre Thiollet, H & D, Paris, 2005, ISBN 2-914266-04-9
Humphreys A., Lanigan C., Wiliams J.; Bliski Wschód Syria, Jordania i Liban; Pascal, 2001; ISBN 83-88355-52-X

